Banner
अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल कसरी बनाउने सुरक्षित ?
त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलबाट भिजिट भिसामा राज्य–संयन्त्रहरूमार्फत हुँदै आएको सेटिङको विषय यतिखेर राजनीति तरंगित छन् । केही समयअघि विमानस्थलस्थित अध्यागमन कार्यालयका प्रमुख नै भिजिट भिसामार्फत मानव तस्करी गरेको आरोपमा पक्राउ परेपछि यो विषय राष्ट्रिय राजनीति र संसद्को ‘हटकेक’ बन्न पुगेको छ ।
यो प्रकरणमा गृहमन्त्रीको राजीनामा माग्दै आएका केही विपक्षी दलहरूले संसद्मा अझै उच्चस्तरीय छानबिन समिति माग गरिहेका छन् ।
भिजिट भिसाप्रकरण अहिले अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगले अनुसन्धान गरिरहेको छ । सरकारले यो विषयमा छानबिन गर्न भन्दै पूर्वमुख्यसचिव शंकरदास बैरागीको अध्यक्षतामा अर्को छानबिन समिति बनाइसकेको छ । तर बैरागीको नेतृत्वमा बनाइएको छानबिन समितिमाथि सुरुआतमै चौतर्फी प्रश्न उठेको छ । त्यसैले माओवादीबाहेका विपक्षी दलले त्यसलाई स्विकारेका छैनन् । यो अवस्थाले त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल हुँदै भइरहेको मानव तस्करी, त्यस क्रममा हुने भिजिट भिसाको दुरुपयोग र मानव तस्करको गिरोहलाई सघाउन राज्य संयन्त्रहरूको संलग्नतामै हुने सेटिङ फेरि पनि नतोडिने हो कि भन्ने संशय पैदा गरेको छ ।
यसको अर्थ फेरि पनि अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल हुँदै भइरहेको मानव तस्करी नरोकिने, बरु विमानस्थलको सुरक्षा संवेदनशीलता अझ बढेर जाने देखिन्छ ।
विमानस्थल र सुरक्षा
अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलहरू कुनै पनि देशका प्रवेशद्वार हुने भएकाले राष्ट्रिय सुरक्षासँग तिनले प्रत्यक्ष सम्बन्ध राख्छन् । अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलहरूलाई संसारभर नै अत्यन्त संवेदनशील पूर्वाधारका रूपमा लिइन्छ । यही कारण पनि हरेक विमानस्थलका आफ्नै विशिष्ट सुरक्षा चुनौतीहरू हुन्छन् । विश्वव्यापी रूपमै उच्चस्तरको विश्वास कायम राख्न पर्याप्त सुरक्षा प्रबन्ध आवश्यक पर्छ । अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलहरूले स्वाभाविक रूपमा बलिया सुरक्षा उपकरणसहितको सुरक्षा प्रणाली माग गर्छन् । जसमा सुरक्षा बलका कर्मचारीहरू मात्र नभई विमानस्थलको सहज सञ्चालनका लागि जिम्मेवार सिभिल अर्थात् निजामती सेवाका अधिकारीहरू पनि समावेश हुन्छन् । काममा दोहोरोपन नहोस् र सुरक्षामा हुने त्रुटि तथा कमजोरीहरूबाट पनि बच्न सकियोस् भनेर त्यहाँका विभिन्न सरोकारवालाहरूको अधिकारक्षेत्र तोकिएको हुन्छ । क्षेत्राधिकार बाँडफाँट गरिएको हुन्छ । यी सबैलाई प्रस्ट बुझाउने गरी लिखित व्यवस्था नै गरिएको हुन्छ ।
जस्तो नेपाल प्रहरीलाई हेरौं । नेपाल प्रहरी जोसँग विभिन्न देशमा आवतजावत गर्न सक्ने अन्तर्राष्ट्रिय अपराधीहरूको निगरानी गर्ने इन्टरपोल डेटाबेसमा पहुँच छ । अपराध अनुसन्धानमा दक्षता छ र अन्तर्राष्ट्रिय कानुन कार्यान्वयनको अनुभव पनि छ । तर त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको सुरक्षा सञ्चालनमा नेपाल प्रहरी कुनै पनि हिसाबले स्पष्ट र नेतृत्वदायी भूमिकामा छैन । ठीक त्यसैगरी अध्यागमन विभाग यसको नीतिगत भूमिकामा मात्र सीमित छ, बरु गृह मन्त्रालयबाट (नेता र कर्मचारी नेतृत्वले अह्रनखटन गर्ने) सिधै पठाइने कर्मचारी नै यसको सञ्चालनमा प्रभावकारी हुने हुँदा अध्यागमनको प्रभावकारिता न्यून भएको देखिन्छ ।
विगतको अभ्यास र अहिलेको अवस्था
नेपालमा सशस्त्र प्रहरी बल (एपीएफ) अन्तर्राष्ट्रिय सिमानाकाको सुरक्षामा खटिए पनि त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा भने सशस्त्र प्रहरी बलको संलग्नता अत्यन्तै सीमित छ । सरकारले एपीएफलाई विमानस्थलमा खटाउने निर्णय लिन करिब एक दशक नै लागेको थियो । त्यो निर्णयपछि पनि त्यहाँ सीमित संख्यामा मात्र सशस्त्र प्रहरी खटाइएका छन् । अर्कोतर्फ अध्यागमन कार्यालयको नियन्त्रणमा रहने गरी खटाइएका अधिकृतहरूमा प्राविधिक ज्ञान र प्रविधिको पहुँच यति कमजोर छ कि उनीहरू अध्यागमनमा बसेर दक्ष जाँच गर्न नसक्ने अवस्था प्रायः उजागर हुँदै आएको छ ।
यसरी गरौं सुधार
त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलमा देखिएको भद्रगोल र त्यसले उजागर गरेको मुख्यतः सुरक्षा चुनौतीलाई बेलैमा ध्यान दिइएन भने परिस्थिति निकै जटिल बन्न सक्छ । यसर्थ नेपाल सरकारले अहिलेको सुरक्षा चुनौती सामना गर्न केही फरक रणनीतिहरू अवलम्बन गर्नुपर्ने खाँचो छ ।
जस्तो, यसका लागि अध्यागमन प्रहरी ब्युरो स्थापना गर्न जरुरी छ । संयुक्त राज्य अमेरिकाको ‘टीएसए’ र भारतको ‘सीआईएसएफ’ जस्ता संस्थाबाट हामी धेरै कुरा सिक्न सक्छौं । त्यो अनुभवका आधारमा हेरेर अब नेपाल प्रहरीअन्तर्गत विशेष अध्यागमन प्रहरी ब्युरो स्थापना गर्नुपर्ने समय आएको छ । यसमा केही फरक रणनीति अवलम्बन गर्न सकिन्छ । जस्तो, अध्यागमनमा खटिने अधिकृतहरूका लागि फरक ड्रेस कोडको व्यवस्था गर्न सकिन्छ । त्यस्तै, अध्यागमन कार्यमा परिचालन र नियन्त्रणको स्पष्ट कानुनी अधिकार प्रत्यायोजन गर्न सकिन्छ । इन्टरपोललगायत अन्तर्राष्ट्रिय डेटाबेसमा पहुँच बढाउने कार्य पनि यसअन्तर्गत पर्छ ।
यसबाहेक स्मार्ट प्रविधिको एकीकृत प्रयोग गर्ने, अध्यागमनमार्फत आवतजावत गर्नेको पूर्णतः बायोमेट्रिक स्क्रिनिङ गर्ने, स्वचालित सीमा नियन्त्रण प्रणाली (अटोमेटेड बोर्डर कन्ट्रोल सिस्टम) लागू गर्ने, आर्टिफिसियल इन्टेलिजेन्स (एआई) मा आधारित निगरानी प्रणाली बसाउने, साइबर सुरक्षा संरचना खडा गर्ने र रियल–टाइम जोखिम मूल्यांकन प्रणाली लागू गर्नेजस्ता कुरा यसअन्तर्गत पर्छन् ।
अध्यागमन कार्य सञ्चालनमा केही मूलभूत कुरा नै फेरबदल गर्नुपर्ने बेला आएको छ । जस्तो, नीति निर्माणमा स्पष्ट नेतृत्व अध्यागमन विभागले गर्ने, त्यसको कार्यान्वयनमा विभागले समन्वयकारी भूमिका खेल्ने र कार्यान्वयनको मुख्य जिम्मेवारीचाहिँ अध्यागमन प्रहरीको हुने गरी अहिले अध्यागमनमा रहेको द्वैध नेतृत्व र द्वैध सञ्चालन संरचना हटाउन जरुरी छ । यसबाहेक सूचना आदानप्रदान प्रणाली बलियो बनाउन सरोकारवाला सबै निकायबीच सूचना र जानकारी आदानप्रदान गर्ने संयन्त्र बनाएर त्यसलाई एकीकृत तालिमबाट दक्ष बनाउने पहल गर्नुपर्छ ।
अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल कुनै पनि राष्ट्रको प्रतिष्ठा र सुरक्षा संवेदनशीलताको केन्द्र हो । बुझ्नुपर्ने के हो भने, अध्यागमन प्रणाली प्रशासनिक प्रक्रिया मात्र नभई अन्तर्राष्ट्रिय सुरक्षासँग प्रत्यक्ष जोडिएको विषय हो । हालैका घटनाक्रमहरूबाट कालोसूचीमा परेका व्यक्ति र सुन तस्करसम्म त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थल (टीआईए) हुँदै सजिलै विदेश पलायन भएको तथ्य सार्वजनिक भएका छन् । यसले नेपालको राष्ट्रिय सुरक्षामा गम्भीर प्रश्न उठाउने काम गरेको छ । नेपालको खुला सिमाना, कमजोर अध्यागमन निगरानी र राजनीतिक नेतृत्वको असंवेदनशीलतासमेतको मिलिभगतमा यस्तो अवस्था सिर्जना भएको देखिन्छ । यस्ता कमजोरीहरूले न केवल आपराधिक गतिविधिलाई प्रोत्साहन गर्छन्, बरु अन्तर्राष्ट्रिय समुदायमाझ नेपालको छवि नै धुमिल पार्छन् ।
अब नेपालले अध्यागमन प्रणालीलाई आधुनिक प्रविधिसँग जोड्दै, अन्तर्राष्ट्रिय मापदण्डअनुसार सुधार गर्ने समय आएको छ । यसका लागि राजनीतिक इच्छाशक्ति, सुरक्षा निकायबीच समन्वय र पारदर्शी प्रशासनिक प्रक्रिया अनिवार्य सर्त हुन् । अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थलको सुरक्षा केवल भौतिक संरचनाको विषय होइन । यो त राष्ट्रको सम्प्रभुता र अन्तर्राष्ट्रिय विश्वसनीयताको सवाल पनि हो ।
नेपालमा विमानस्थलको सुरक्षा अब केवल बाह्य स्क्रिनिङ वा औपचारिकताको विषय मात्र होइन । बरु यो राष्ट्रिय सुरक्षा र प्रतिष्ठासँग गाँसिएको विषय हो । त्रिभुवन अन्तर्राष्ट्रिय विमानस्थललाई सुरक्षित, प्रविधियुक्त र समन्वयात्मक प्रणालीमार्फत आफ्ना प्रविधि र सुरक्षात्मक संयन्त्रलाई पुनर्निर्माण गर्न आवश्यक छ । यसका लागि विकेन्द्रित होइन, एकीकृत सुरक्षा ढाँचा, आधुनिक प्रविधिको उपयोग र विशिष्ट अध्यागमन प्रहरी संरचना नेपालका लागि उपयुक्त समाधान हुन सक्छ ।
Facebook Comment
Banner
रास्वपा महाधिवेशन : सभापतिका लागि ५१ हजार, केन्द्रीय सदस्यमा उठ्न २१ हजार रुपैयाँ
राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टी (रास्वपा) ले महाधिवेशनका प्रतिनिधि र उम्मेदवारहरूका लागि शुल्क निर्धारण गरेको छ । पार्टीका अनुसार प्रतिप्रतिनिधि ५ हजार रुपैयाँ शुल्क निर्धारण गरिएको छ ।
यस्तै पार्टी सभापतिको उम्मेदवार हुनेले ५१ हजार तथा उपसभापति, महामन्त्री र सहमहामन्त्रीको उम्मेदवारले समान शुल्क ४१ हजार रुपैयाँ बुझाउनुपर्छ । केन्द्रीय सदस्यहरूका लागि २१ हजार रुपैयाँ शुल्क निर्धारण गरेको पार्टीले जनाएको छ ।
रास्वपाको विधान अनुसार उपसभापति, दुई महामन्त्री, चार सहमहामन्त्री हुने व्यवस्था छ । यस्तै कोषाध्यक्ष, सहकोषाध्यक्ष, प्रवक्ता एक/एक जना र सहप्रवक्ता ३ जना मनोनीत गर्ने व्यवस्था छ । ९९ जना केन्द्रीय सदस्य निर्वाचित हुनेछन् । २२ जना सभापतिले मनोनित गर्ने व्यवस्था छ । सात प्रदेशका सभापतिहरू केन्द्रीय समितिको पदेन सदस्य हुनेछन् ।
रास्वपाले आउँदो सोमवारदेखि बुधवारसम्म चितवनमा पहिलो महाधिवेशन गर्दैछ । रास्वपाको निर्वाचन आयोगका अनुसार प्रतिनिधिको सङ्ख्या झन्डै ३ हजार जना रहेको छ ।
Banner
नोबेलमा आधुनिक छाला उपचार सेवा
नोबेलमा आधुनिक छाला उपचार सेवा
नोबेल अस्पतालमा अत्याधुनिक प्रविधिद्वारा छाला तथा सौन्दर्य उपचार
विराटनगरस्थित नोबेल अस्पतालले छालामा देखिने दुबी, कोठी, गाँठागुँठी, चाउरी, चायाँ–पोतो लगायत कुष्ठरोग तथा सौन्दर्यसम्बन्धी समस्याहरूको उपचारका लागि विशेष सेवा सञ्चालन गरिरहेको छ । यहाँ छालामा देखिने सबै प्रकारका रोगहरूको उपचार अत्याधुनिक उपकरण तथा विशेषज्ञ चिकित्सकमार्फत गरिन्छ । टाटु हटाउनेदेखि अनावश्यक स्थानमा आएका रौं हटाउने तथा आवश्यक स्थानमा रौं उमार्नेसम्मका सेवा उपलब्ध रहेको अस्पतालले जनाएको छ ।
अस्पतालका छाला, कुष्ठ तथा सौन्दर्य रोग विशेषज्ञ डा. मनीष प्रधानका अनुसार छाला उपचारलाई मुख्य रूपमा दुई भागमा विभाजन गरिएको छ । एउटा कन्भेन्सनल र अर्को कस्मेटिक डर्माटोलोजी । नोबेल अस्पतालमा यी दुवै प्रकारका सेवा उपलब्ध छन् । कन्भेन्सनल डर्माटोलोजी रोगको पहिचान तथा उपचारमा केन्द्रित क्षेत्र हो । यसअन्तर्गत एलर्जी, छालामा आउने ¥यास, डण्डिफोर, लुतो, पिलो तथा घाउ, सोरायसिस, एक्जिमा, कपाल झर्ने समस्या, छालाको संक्रमण तथा नङसम्बन्धी रोगहरूको उपचार गरिन्छ ।
त्यसैगरी कस्मेटिक डर्माटोलोजी छालाको सौन्दर्य अभिवृद्धि तथा आकर्षण बढाउने उपचारसँग सम्बन्धित छ । यसअन्तर्गत लेजर, बोटोक्स, फिलर तथा छालाको सौन्दर्य बढाउने विभिन्न उपचार पर्छन् । डा. प्रधानका अनुसार सौन्दर्यप्रति चासो बढ्दै जाँदा यस्ता सेवा लिन आउनेहरूको संख्या पनि उल्लेखनीय रूपमा बढिरहेको छ । यहाँ आउने धेरैजसो व्यक्तिहरू रोगको उपचारभन्दा पनि छालाको सौन्दर्य सुधारका लागि सेवा लिन आउने गर्दछन् । विशेषगरी महिलाहरू अनुहारमा आउने अनावश्यक रौंको समस्या लिएर आउने गरेका छन् । कतिपय अवस्थामा यस्तो समस्या कुनै रोगका कारण पनि हुनसक्छ । यहाँ ती रोगको पहिचान गरेर उपचार गरिन्छ ।
नोबेल अस्पतालमा छाला रोगको उपचार सेवा सुरु भएको करिब दुई दशक भइसकेको छ । उपचारपछि धेरैजना सन्तुष्ट हुने र अरूलाई पनि सिफारिस गरेर ल्याउने गरेको अनुभव डा. प्रधानको छ । धेरैजसो उपचार एकपटक मात्र गरेर पुग्दैन, आवश्यकता अनुसार पटक–पटक गर्नुपर्ने हुन्छ । यहाँ आधुनिक उपकरणमार्फत छालाको क्यान्सर तथा कुष्ठरोगको पहिचानका लागि बायोप्सीसमेत गरिन्छ । साथै अत्याधुनिक प्रविधिमार्फत कार्बन पिलिङ र हाइड्राफेसियलद्वारा छालाको सौन्दर्य अभिवृद्धि गर्ने सेवा पनि उपलब्ध छ । टाटु हटाउन पिको लेजर प्रविधि प्रयोग गरिन्छ । त्यसैगरी कोठी, पोतो तथा मुसाको प्रकृतिअनुसार पिको लेजर, कार्बन डाइअक्साइड लेजर वा आवश्यक परे शल्यक्रियामार्फत पनि उपचार गरिन्छ । डण्डिफोरका कारण बिग्रिएको अनुहारको उपचारमा माइक्रो लेजर प्रविधि प्रयोग गरिन्छ । कपालसम्बन्धी विभिन्न समस्याको उपचारका लागि पनि यहाँ विशेष सेवा उपलब्ध छ । सेवाग्राहीहरू कपाल झर्ने वा कपाल नउम्रिने समस्या लिएर उपचारका लागि आउने गर्छन् । लेजर उपचारबाट अनावश्यक रौंको वृद्धि उल्लेखनीय रूपमा घटाउन सकिने डा. प्रधान बताउँछन् । साथै बिरामीकै रगत प्रयोग गरेर कपाल पुनः उमार्ने उपचार पनि गरिन्छ । दुबी (सेतो दाग) को उपचारका लागि औषधि तथा फोटोथेरापी विधि प्रयोग गरिन्छ ।
नोबेल अस्पतालले छाला रोगको उपचारसँगै सौन्दर्य अभिवृद्धि र आत्मविश्वास बढाउन आधुनिक प्रविधिमा आधारित विभिन्न सेवा प्रदान गर्दै आएको डा. प्रधानको भनाइ छ ।
Banner
आज को राशिफल
२०८३ साल जेठ २९ गते शुक्रबार अधिक जेठ कृष्ण पक्षको द्वादशी तिथि। सन् २०२६ जुन १२ तारिख। विश्व बालश्रमविरुद्धको दिवस । नक्षत्र अनुसार १२ वटा राशि हुन्छन्। चन्द्रमा अनुसार राशि र नक्षत्रका पद अनुसार नाम राखिन्छ। त्यही आधारमा व्यक्तिको दैनिकीको विषयमा भविष्यवाणी हुन्छ।
मेष : दिन राम्रो छ। साथीभाइको साथ मिल्नेछ। स्वास्थ्यमा सुधारका संकेत देखिनेछन्। तपाईं आफ्नै बोलीको कारण अप्ठेरोमा पर्ने भएकाले सचेत बन्नुपर्नेछ। विदेशमा लगानी गरेको भए फाइदा हुनेछ।
वृष : दिन सामान्य छ । व्यापारबाट फाइदा हुने दिन छ। राज्यको तर्फबाट सेवाको अवसर मिल्नेछन्। आफूभन्दा ठुला व्यक्तिले सम्मान गर्नेछन्। बोली र व्यवहारमा एकरुपताको खाँचो देखिन्छ।
मिथुन :दिन राम्रो छ। आम्दानीका स्रोत बलिया छन्। विदेशमा गरेको लगानी भन्दा स्वदेशको लगानीबाट नाफा हुनेछ। शिक्षामा प्रगति हुनेछ। आफन्तले भन्दा बाहिरका साथीले हरेक क्षेत्रमा सहयोग गर्नेछन्।
कर्कट : शुभ दिन छ । भूमि सम्बन्धी कारोबारमा फाइदा हुनेछ। शेयर कारोबारमा सहभागी भए नाफा आर्जन हुनेछ। परिवारसँग बसेर रमाइलो गर्ने अवसर मिल्ने दिन छ। शिक्षाको क्षेत्रमा गरेको लगानी वृद्धि हुनेछ।
सिंह : परिवारसँग रमाइलो घुमघाम हुनेछ। खुशीयाली प्राप्त हुनेछ। स्वास्थ्यमा सुधार हुने योग छ। शिक्षाका क्षेत्रमा भने मिहिनेतको खाँचो देखिन्छ। प्रेम सम्बन्ध सुमधुर बन्नेछ।
कन्या : दिन सामान्य छ। हरेक क्षेत्रमा काम गर्दा सचेत बन्नुपर्नेछ। विरोधी सक्रिय भएकाले काम गर्दा विवेक प्रयोग गर्नुपर्नेछ। परिवारको साथ र सहयोगमा अगाडि बढ्दा फाइदा हुनेछ। प्रेम सम्बन्ध सुमधुर बन्नेछ।
तुला : यात्रा गर्दा सचेत बन्नुपर्ने छ । दिन सामान्य छ। शिक्षाको क्षेत्रमा गरेको श्रमको दुरुपयोग हुने जोखिम छ। विरोधी साथीसँग सचेत बन्नुपर्ने दिन छ। परिवारको सल्लाह लिएर गरेको लगानीबाट फाइदा हुनेछ।
वृश्चिक : स्वास्थ्यमा अचानक समस्या आइपर्ने जोखिम रहेको छ। खानपानमा विशेष ख्याल गर्नुपर्नेछ। शिक्षाको क्षेत्रमा प्रगति हुनेछ। परिवारसँगको सम्बन्ध सुमधुर बन्नेछ। अग्रजसँग नम्र भएर प्रस्तुत भएमा काम सहजै बन्नेछ। थोरै बोल्नु उचित हुन्छ ।
धनु : दिन राम्रो छ। स्वास्थ्यमा सुधारका संकेत देखिनेछन्। गुरुबाट असहयोग हुनाले हरेक क्षेत्रमा अप्ठेरो पर्नसक्ने जोखिम छ। परिवारभित्रबाट भन्दा बारिहका साथीले तपाईंको कामको प्रशंसा गर्नेछन्। खर्च गर्दा भने सचेत हुनुपर्ने छ ।
मकर : सहकार्य गरेर लगानी गरेमा फाइदा हुनेछ। एकल निर्णय व्यापारमा नगर्नु उचित हुन्छ। बौद्धिक व्यक्तिसँगको भेटले मन शान्त बन्नेछ। स्वास्थ्यले साथ दिँदा मनमा सन्तोष मिले पनि मनमा खटपटी बढ्ने जोखिम छ।
कुम्भ : सम्पत्ति कमाउने योग छ। व्यापारमा लगानीका लागि हिम्मत गर्नुपर्ने समय छ। गुरुबाट असहयोग हुँदा मन अशान्त बन्नेछ। पश्चिमको लामो यात्रा नगर्नु उचित हुनेछ। हरेक काममा मिहिनेत गर्नुपर्ने छ । धार्मिक भेटघाट बढ्नेछ ।
मीन : शुभ दिन छ । व्यापारमा भन्दा विदेशमा गरेको लगानीबाट आम्दानी हुनेछ। उपचारमा भए स्वास्थ्यमा सुधार हुनेछ। शिक्षाको क्षेत्रमा प्रयास गर्नुपर्नेछ। प्रेम सम्बन्ध सुमधुर बन्नेछ। परिवारभित्र तपाईको कामको सम्मान हुनेछ । सेवा गर्न पाउँदा मन शान्त बनेछ ।
-
अर्थ7 years agoसमाचारमार्फत् आफ्नो चरित्रहत्या गरिएको भन्दै कानेपोखरीका युवा व्यवसायीले गरे पत्रकार सम्मेलन
-
Banner4 years agoसाउनदेखि कुन तहका कर्मचारीको कति तलब ?
-
खेलकुद7 years agoरंगशालाको अवलोकन
-
मुख्य6 years agoशेयर बजारमा झिनो अंकको गिरावट
-
अर्थ6 years agoगोर्खा डिपाटमेन्ट स्टोर विराटचोकलाई ५० हजार जरिवाना
-
मुख्य7 years agoसुन्दरहरैंचामा चोरले बोरामा हालेर लादैं गरेको बच्चालाई आमाले खोस्न सफल
-
मुख्य6 years agoपुस १० गते खण्डग्रास सूर्यग्रहण लाग्ने भएकाले मोरङका संस्थागत विद्यालय बिदा
-
Banner6 years agoगोठगाउँमा पूर्वाञ्चल विश्वविद्यालय सर्ने, गोठगाउँमा आज साँझ दीप प्रज्वलन गरिने
















You must be logged in to post a comment Login