कोशी प्रदेश
अभिभावक बनेका जनप्रतिनिधिमा संक्रमणको डर (शृङ्खला १)
सरकारले कोरोना भाइरस (कोभिड १९) रोकथामका लागि बन्दाबन्दी (लकडाउन) गरेका कारण दैनिक ज्यालादारीमा काम गर्ने मजदुर, अतिविपन्न परिवारलाई स्थानीय सरकारमार्फत् राहत वितरण कार्य भइरहेको अवस्थामा जनप्रतिनिधिले कसरी काम गर्दै छन् ।
दैनिक सयौँ व्यक्तिसँग सम्पर्क गर्नुपर्ने भएकाले उनीहरूको स्वास्थ्य सुरक्षाको अवस्था के छ भनी जनतासँग प्रत्यक्ष सम्पर्क हुने स्थानीय तहका जनप्रतिनिधिका बारेमा बुझ्ने कोशिस गरेका छौँ ।
अप्ठ्यारो परेकालाई पहिले सहयोग गर्ने भावनाको सबैले विकास गर्नुपर्छः
रोशनप्रसाद ढकाल, वडाध्यक्ष, सुन्दरहरैंचा– १२
कोरोना महामारी रोक्न लगाइएको लकडाउनबाट पीडित परिवारलाई राहत लिएर हामी निरन्तर गइरहेका छौँ । पहिलो चरणमा हामीले ४ सय परिवारलाई राहत वितरण गरिसकेका छौँ । हाम्रो वडामा ८ सय १० परिवार राहत दिनुपर्ने अवस्थाका छन् । यसमध्येबाट पनि छनोट गरी दैनिक हातमुख जोर्न समस्या भएको परिवारलाई दिइने गरिएको छ ।
वडाबासीका साथै अन्य स्थानीय तहका नागरिक पनि फेला परेकाले उनीहरुलाई पनि मानवताको नाताले राहत वितरण गरिएको छ । लकडाउनका कारण छिमेकी जिल्लामा जान नपाएकालाई सम्बन्धित ठाउँमा पुर्याएका छाँै । वडा नम्बर १२ मा खोर्साने टोल, सिद्धेश्वर टोल, शुक्रबारे टोल, संगम टोल गरी टोल विभाजन गरी राहत दिइएको छ ।
कोरोना र लकडाउनको बारेमा सबै जना जानकार भएको देखिन्छ । लकडाउनका कारण यो रोगबारे बुझ्ने क्रम अझ बढेको छ । नागरिक सुरक्षित बन्दैछन् । तर पनि गाउँमा सेनिटाइजर, मास्क, पञ्जा प्रयोग गरेर काम गर्ने थोरै पाइन्छन् । धेरैले मास्कको मात्र प्रयोग गरेका छन् । हामीले बस्तीमा उपलब्ध भएसम्म त्यस्ता सामग्री वितरण गरिरहेका छौँ ।
हामी जनप्रतिनिधिलाई पनि मास्क, सेनिटाइजर र पञ्जामात्रै उपलब्ध छ । दैनिक सयौं संख्यामा प्रत्यक्ष नागरिकसँग भेट हुँदा समस्या छ । उपलब्ध खाद्य सामग्रीलाई सही तरिकाले लक्षित व्यक्तिसम्म पुर्याउन लागि परेका छौँ ।
दाताले दिएको रकमको एक पैसा पनि तलमाथि, पक्षपात नगरी वितरण गर्नेछौँ । सबैलाई अनुरोध पनि गर्छु मसँग अहिले आज खान छ भने भोलिको दिन राम्रो आउँछ भनेर कल्पना गर्ने हो र सेवा पनि गर्नुपर्ने हो । म भन्दा अर्को साथीलाई अप्ठ्यारो परेको छ भने पहिले त्यसलाई सहयोग गर्ने भावनाको सबैले विकास गर्नुपर्छ । राजनीतिक रूपमा वितरण गर्ने होइन अहिलेको पीडालाई कसरी जित्ने भनेर लाग्नु पर्छ ।
अउँदै गरेको नयाँ वर्षमा यो भाइरससँगको लडाइँ जितेर सबैले मनाउँला अहिले भने सबैलाई घरमै बसेर सामान्य शुभकामना मात्र आदानप्रदान गर्न अनुरोध गर्दछु ।
बस्तीमा रोगबाट भन्दा पनि भोकबाट कसरी बच्ने भन्नेमात्र देखिन्छ
जीवनप्रसाद ढुंगाना, वडाध्यक्ष, सुन्दरहरैंचा– ३

वडा नम्बर ३ मा ज्याला मजदुरी गरेर जीवन चलाउनेको संख्या धेरै छ । पहिलो चरणमा राहत बाँड्दा स्थायी बसोबास गर्नेलाई प्राथमिकता दिएर ४ सय ९२ परिवारलाई राहत बाँडेका थियौँ । भाडामा बस्नेलाई दिइएको छैन । खोलामा काम गर्नेको संख्या पनि धेरै भएकाले यो संख्या पनि बढ्ने देखिएको छ । हामीले भाडामा बस्नेको पनि लगत संकलन कार्य थालेका छौँ । लकडाउनको अवधि लम्बिँदै गएकाले राहत पाउने व्यक्ति पनि थपिँदै गएका छन् ।
गाउँमा जाँदा कोरोनाको संक्रमणबाट सुरक्षित हुन केन्द्र र प्रदेश सरकारले केही उपलब्ध गराएको छैन नगरपालिकाले पञ्जा दिएको छ । आफैँले सेनिटाइजर किनेर हातमा लगाएर हिँड्छौँ । दिनमा ३÷४ सय नागरिकसँग प्रत्यक्ष सम्पर्क हुन्छ । भारतबाट वा अन्य मुलुकबाट आएका नागरिकलाई खोज्न जाँदा धेरै व्यक्तिसँग सम्पर्क हुने गर्दछ । जनप्रतिनिधि हौँ जनताको कसम खाएर सेवामा लागेको हुँदा धेरै जोखिम मोलेर पनि काम गरिरहेका छौँ ।
हामीले बाहिरी मुलुकबाट आएका २३ जना लाई स्वास्थ्यजाँचका लागि पठाएकामा २ जनालाई टाँडीमा रहेको क्वारेन्टाइनमा राखिएको छ भने अरु व्यक्ति होम क्वारेन्टाइन अर्थात् घरमै सुरक्षित बसेका छन् । हामी ती व्यक्तिसँग पनि सम्पर्कमै छौँ ।
विश्वका धनी राष्ट्रले भोगेका उनीहरुको दयनीय अवस्था देख्दा हामीले महसुस गरेका छौँ सरकारले कमसेकम स्वास्थ्य र सुरक्षाको क्षेत्रमा काम गर्नेको बारेमा सोच्नुपर्छ । जनप्रतिनिधिहरु जनताको प्रत्यक्ष सम्पर्कमा रहने हुनाले खतरामा छन् उनीहरुलाई संक्रमण हुन सक्छ भनेर नेपाल सरकारले सोचेको देखिँदैन ।
गाउँगाउँमा हामी राहत लिएर जाँदा या लगत संकलन गर्न जाँदा धेरै लामो लकडाउन भएको भनी गुनासो गरेको पनि पाइन्छ । तर अशिक्षित बस्तीहरुमा यसको प्रभाव खासै देखिँदैन उनीहरु रोगबाट भन्दा पनि भोकबाट कसरी बच्ने भन्नेमात्र देखिन्छ । उनीहरुको पहिलो आवश्यकता भोक टार्ने मात्र भएको पाइन्छ ।
यो असहज परिस्थितिमा पनि हामी राहत बाँडिरहेका छौँ । केही ठाउँमा असहजता देखिए त्यसलाई सहजतातर्फ लैजानेछौँ । सरकारले यो लकडाउनको अवधि बढाएर जानुपर्ने देखिन्छ । नयाँ वर्ष हामी आफैँमा मात्र सीमित भएर मनाऔँ, कुनै भीडभाड गर्नुहुँदैन । लकडाउनको पालना गर्नुपर्छ । सबैलाई नयाँ वर्षको शुभकामना ।
राहत पाउनेले हस्ताक्षर गर्न नसक्दा हात समातेर ल्याप्चे लगाउनुपर्छ
उर्मिला शर्मा रिजाल कार्यपालिका सदस्य, सुन्दरहरैंचा

हामीले वडाको टोलटोलमा र घरघरमा गएर राहत उपलब्ध गरायौँ । पहिलो र दोस्रो चरणमा ४ सय परिवारलाई बाँडिएको छ । हामी गाउँमा जाँदा मेरो पनि छुट्यो भन्ने धेरै जनाले भन्नुहुन्छ । हामीले घर हेरेर परिवार हेरेर सकेसम्म पाउनैपर्नेलाई राहत दिएका छाँै । पहिले हामीले डेरामा बस्नेलाई नदिने भनेका थियौँ । पछि लकडाउन लम्बिएसँगै उनीहरुलाई पनि दिन थालिएको छ ।
हामी आफू पनि सँगै जाने हुनाले हामीले विपन्न परिवार पहिचान गरेर नै राहत उपलब्ध गराएका छौँ । कुनै व्यक्तिलाई झुक्किएर दिइएको भए बेग्लै कुरा हो नियतवश हुँदैन । हामी सकेसम्म विपन्न परिवारलाई मात्र दिन्छौँ । गाउँगाउँमा जाँदा हामी साबुनपानीले हात धुनुपर्ने जानकारी गराउँछौँ । सबै गाउँमा साबुनपानी प्रयोग कम मात्रामा गरेको पाइन्छ ।
राहत सामग्री बाँड्ने एकदमै जोखिममा छौँ । राहत पाउनेले हस्ताक्षर गर्न नसक्दा वा नजान्दा हात समातेर ल्याप्चे लगाउनुपर्ने हुन्छ । के गर्नु भरसक आफू पनि जोगिएर उनीहरुलाई पनि सचेत गराउँदै काम गरिरहेका छौँ । मास्क, पञ्जा, सेनिटाइजर प्रयोग गरेर आफूलाई व्यवस्थित गरेर हिँडिरहेका छौँ ।
डराएर हामी जनप्रतिनिधि घरभित्र बस्ने अवस्था पनि छैन । खान नपाउनेलाई दिनैपर्छ । हामीले जति सेवा गरे पनि जनताका लागि कम नै हुन्छ । हामी सधँै जनताप्रति समर्पित रहेर कम गर्नेछौँ । आउने नयाँ वर्षमा कसैले धेरै ठूलो कार्यक्रम नगरी आफँैमा मात्र सीमित रहेर मनाउनु होला । हार्दिक शुभकामना ।
Facebook Comment
Banner
पुसमा गाडी दुर्घटनाः २ सय ३८ जनाले ज्यान गुमाए
गएको पुस महिनामा गाडी दुर्घटनामा परेर देशभर २ सय ३८ जनाको ज्यान गएको छ । नेपाल प्रहरीले सार्वजनिक गरेको तथ्याङ्कअनुसार पुसमा ४ हजार ५ सय ४९ वटा गाडी दुर्घटना हुँदा २ सय ३८ जनाको ज्यान गएको हो । ज्यान गुमाउनेमा १ सय ९२ जना पुरुष, ३१ जना महिला, १५ जना बालबालिका छन् ।
पुसमा गाडी दुर्घटनामा ६ सय ६३ जना गम्भीर घाइते भएका छन् । यस्तै ३ हजार ३ सय ५३ जना सामान्य घाइते भएका प्रहरीको तथ्याङ्क छ ।
पुस महिनामा सबैभन्दा धेरै २ हजार ३ सय ८२ वटा मोटरसाइकल दुर्घटनामा परेका छन् । यस्तै जीप, कार र माइक्रोबस गरी ७ सय ३६, बस १ सय ८०, टेम्पो २ सय ४७ वटा दुर्घटनामा परेका छन् । २ सय ८८ वटा ट्रक, ट्याङ्कर, टिपर दुर्घटनामा परेको प्रहरीको तथ्याङ्क छ ।
सबैभन्दा धेरै गाडी दुर्घटना दिउँसो १२ बजेदेखि राति १२ बजेसम्म भएका छन् ।
गाडी दुर्घटनाका मुख्य कारणमा तीव्र गति, अनावश्यक ओभरटेक, जाँड–रक्सी खाएर चलाउनु, चालकको असक्षमता, यात्रुले हतारमा बाटो पार गर्दा लगायत ट्राफिक नियम उल्लङ्घन रहेका प्रहरीले जनाएको छ ।
ट्राफिक प्रहरीले पुस महिनामा ८८ हजार ९ सय ६९ जना चालकलाई कारबाही गरेर ८ करोड ४ लाख रुपैयाँभन्दा धेरै राजस्व सङ्कलन गरेको छ ।
Banner
पियु सेवा आयोग अध्यक्षमा प्रा.डा. अधिकारी
पूर्वाञ्चल विश्वविद्यालय (पियू) को सेवा आयोगले नयाँ नेतृत्व पाएको छ । विश्वविद्यालयको रिक्त रहेको सेवा आयोगको अध्यक्ष पदमा प्रा.डा. देवेन्द्र अधिकारी र सदस्य पदमा प्राध्यापक समी लामा नियुक्त भएका हुन् ।
२९ जना प्राज्ञिक व्यक्तित्वहरूले आवेदन दिएको यस पदमा २७ जना प्रतिस्पर्धीलाई पछि पार्दै अधिकारी र लामाको जोडीले आयोगको कमान्ड सम्हाल्ने अवसर पाएको हो । विश्वविद्यालयको सेवा आयोगमा हुने नियुक्तिलाई निकै चासोका साथ हेरिएको थियो । नवनियुक्त अध्यक्ष प्रा.डा. देवेन्द्र अधिकारीले आफ्नो झन्डै तीन दशक लामो प्राज्ञिक अनुभवलाई अब विश्वविद्यालयको जनशक्ति व्यवस्थापन र वृत्ति विकासमा खर्चिने बताएका छन् ।
अधिकारीले २०५३ सालमा पश्चिमाञ्चल इन्जिनियरिङ क्याम्पसबाट सेवा सुरु गरेका थिए । त्यसपछि उनी २०५७ सालमा पूर्वाञ्चल इन्जिनियरिङ क्याम्पसमा स्थायी भए ।
उनी शैक्षिक र प्रशासनिक दुवै क्षेत्रमा खारिएका व्यक्तित्व हुन् । उनी २०६३ सालमा रिडर (सह–प्राध्यापक) भए भने २०६९ सालमा प्रोफेसर भए । भौतिक शास्त्रका विज्ञ अधिकारीले सन् २०१२ मा छिमेकी राष्ट्र भारतबाट उच्च शिक्षा हासिल गरेका हुन् । ‘मैले २०१२ मा भारतको टीएम भागलपुर युनिभर्सिटीबाट फिजिक्स विषयमा पीएचडी गरेको हुँ,’ उनले भने ।
भोजपुरमा जन्मिएका अधिकारी हाल विराटनगर–१ का स्थायी बासिन्दा हुन् । उनले महेन्द्र मोरङ आदर्श बहुमुखी क्याम्पसमा लामो समय विभागीय प्रमुखका रूपमा काम गरे भने ६ वर्षसम्म रिसर्च म्यानेजमेन्ट सेलको नेतृत्व समेत सम्हालेका थिए । प्रा.डा. अधिकारीसँग पूर्वाञ्चल विश्वविद्यालय मात्र नभई त्रिभुवन विश्वविद्यालय र खुला विश्वविद्यालयमा समेत काम गरेको अनुभव छ । ‘मैले पूर्वाञ्चल विश्वविद्यालयको एकेडेमिक काउन्सिलमा ३ वर्ष र स्ट्यान्डिङ कमिटीमा पनि काम गरेँ । त्रिभुवन विश्वविद्यालयको पाठ्यक्रम बनाउने विषय समितिमा झन्डै १२ वर्ष बसेँ, जुन तीन टर्म हुन आउँछ,’ उनले भने ।
त्यस्तै, विश्वविद्यालयहरूको गुणस्तर मापन गर्ने क्युए प्रक्रियामा उनले कोर्डिनेटरको रूपमा ६ वर्ष बिताएका छन् । स्वास्थ्य शिक्षाको क्षेत्रमा बीपी कोइराला स्वास्थ्य विज्ञान प्रतिष्ठानको सेवा आयोग छनोट समितिमा ३ वर्ष सदस्य रहेर काम गरेको अनुभवले उनलाई अबको नयाँ जिम्मेवारीमा थप सहज हुने देखिएको छ । ‘मैले खुला विश्वविद्यालयको पाठ्यक्रम निर्माण समितिमा २ वर्ष र त्रिभुवन विश्वविद्यालयको फ्याकल्टी बोर्डमा ३ वर्ष काम गरेको छु,’ उनले आफ्नो अनुभवको फेहरिस्त सुनाए ।
लामो समयदेखि सेवा आयोगमा पदाधिकारी नहुँदा शिक्षक र कर्मचारीहरूको वृत्ति विकास ठप्प प्रायः थियो । पदभार ग्रहण गरेसँगै अधिकारीले ती फाइलहरू पल्टाउन थालिसकेका छन् । उनले भने, ‘अहिले मैले फाइलको अध्ययन गर्दैछु । बढुवा प्रक्रियाहरू अलिकति रोकिएको छ, त्यसलाई अगाडि बढाउन कोसिस गर्दैछु ।’
बढुवा मात्र नभई नयाँ जनशक्तिको लागि खुला प्रतियोगिता गराउनु पर्ने दायित्व पनि उनीमाथि छ । ‘खुला प्रतियोगिताको लागि लिखित परीक्षाहरू गराउनुपर्ने र विज्ञापन खोल्नुपर्ने कुराहरू रहेछन्, म त्यो प्रक्रिया अगाडि बढाउँछु भनेर सरहरूलाई भनिसकेको छु,’ उनले भने ।
तर, हाल निर्वाचनको आचारसंहिता लागेको कारण केही काम रोकिने उनले बताए । ‘अहिले चुनाव पनि छ, त्यसैले आचारसंहिताका कुराहरू हुन्छन् । नयाँ कुराहरू तत्काल गर्न सकिँदैन । निर्वाचन आयोगको सहमतिमा पुराना कामहरू के–के गर्न सकिन्छ, त्यसको थालनी गर्छौँ,’ उनले भने ।
यो नियुक्ति राजनीतिक भागबन्डा भन्दा पनि योग्यता र प्रतिस्पर्धाका आधारमा भएको दाबी गरिएको छ । शिक्षा मन्त्रीको अध्यक्षतामा गठन भएको तीन सदस्यीय छनोट समितिले २९ जना आवेदकहरूको कार्ययोजना र बायोडाटा अध्ययन गरी प्रधानमन्त्री समक्ष सिफारिस गरेको थियो ।
विश्वविद्यालयमा हाल करिब ३५० कर्मचारी र करिब २०० शिक्षकहरू कार्यरत छन् । यी जनशक्तिको उचित व्यवस्थापन र नयाँ दक्ष जनशक्तिको भर्ना नै आयोगको मुख्य चुनौती हो । नवनियुक्त सदस्य प्राध्यापक समी लामा र अध्यक्ष अधिकारीको टोलीले पूर्वाञ्चल विश्वविद्यालयको सेवा आयोगलाई कत्तिको प्रभावकारी र पारदर्शी बनाउँछ, त्यो भने आगामी दिनले देखाउनेछ ।
तर, लामो अनुभव बटुलेका प्रा.डा. अधिकारीको आगमनले विश्वविद्यालयका शिक्षक र कर्मचारीहरूमा भने उत्साह जगाएको छ । उनले पनि आफ्नो भूमिका अनुसारको जिम्मेवारी तदारुकताका साथ निर्वाह गर्ने बताएका छन् ।
हाम्रो मतबाट साभार
Banner
कोशी प्रदेशमा कर्मचारी सञ्चय कोषको निवृत्तिभरण लागू
कोशी प्रदेश सरकारको योगदानमूलक निवृत्तिभरण कोष (स्थापना तथा सञ्चालन) ऐन २०८२ बमोजिम प्रदेश निजामती सेवा र स्थानीय सरकारी सेवाका कर्मचारीका लागि योगदानमूलक निवृत्तिभरण/उपदान रकम कर्मचारी सञ्चय कोषमा जम्मा गर्न सम्झौता भएको छ ।
उक्त सम्झौतामा कोशी प्रदेश सरकारका तर्फबाट आर्थिक मामिला तथा योजना मन्त्रालयका सचिव कोशहरि निरौला र कर्मचारी सञ्चय कोषका प्रमुख प्रशासक जितेन्द्र धितालले हस्ताक्षर गरे ।
सम्झौता अनुसार २०७६ साउन १ गतेपछि नियुक्त भएका प्रदेश सरकार र स्थानीय निकायका कर्मचारीका लागि योगदानमा आधारित निवृत्तिभरण प्रणाली लागू हुनेछ । यो सँगै प्रदेश निजामती सेवा र स्थानीय सरकारी सेवाका कर्मचारीको निवृत्तिभरण व्यवस्थापनका सम्बन्धमा रहेको अन्योल अन्त्य भएको सचिव निरौलाले बताए ।
देश सङ्घीय संरचनामा रूपान्तरण भए पश्चात् तीन वटै तहलाई योगदानमा आधारित निवृत्तिभरण प्रणालीमा समेट्ने र सङ्घीय संरचना अनुरूपको सार्वजनिक स्तरको सामाजिक सुरक्षण संस्थाको रुपमा कोषले आफूलाई विकास गर्ने योजनाअनुरूप सो सम्झौता गरेको सचिव निरौलाले जानकारी दिए ।
सम्झौताबाट २०७६ साउन १ पछि नियुक्त भएका हजारौँ प्रदेश निजामती र स्थानीय सरकारी सेवाका कर्मचारीहरू कर्मचारी सञ्चय कोषको योगदानमूलक निवृत्तिभरण योजनामा आबद्ध हुनेछन् ।
राज्य कोषमाथि परम्परागत ‘पेन्सन’ प्रणालीले पारेको आर्थिक भारलाई कम गर्न सरकारले ल्याएको योगदानमूलक निवृत्तिभरण ऐन, २०७५ लाई कार्यान्वयन गर्न सहयोगी हुने छ ।
देशको सामाजिक सुरक्षा क्षेत्रमा छ दशकभन्दा लामो समयदेखि सेवारत कर्मचारी सञ्चय कोषको सेवा विस्तार र पहुँचलाई प्रदेश र स्थानीय तहसम्म पुर्याउने रणनीतिक लक्ष्यलाई साकार पारेको कोषका प्रमुख प्रशासक धितालले बताए ।
कोशी प्रदेशबाट प्रारम्भ भएको यो सुरुआतले अन्य प्रदेशहरूलाई पनि कोषको योगदानमा आधारित निवृत्तिभरण प्रणालीमा जोडिन मार्गदर्शन गरेको उनको भनाइ छ ।
कोशी प्रदेश सरकारको योगदानमूलक निवृत्तिभरण कोष (स्थापना तथा सञ्चालन) ऐन, २०८२ बमोजिम प्रदेशका कर्मचारीहरूको तलबबाट ६ प्रतिशत कट्टा हुने गरी सोही बराबर रकम कर्मचारी कार्यरत निकायले थप गर्ने रकमलाई कोषले योगदानकर्ताको व्यक्तिगत निवृत्तिभरण खातामार्फत व्यवस्थापन गर्नेछ ।
प्रदेशका कर्मचारीलाई आजीवन निवृत्तिभरण उपलब्ध गराउनका लागि आवश्यक पर्ने रकम र बिमाङ्कीय मूल्याङ्कनबाट थप गर्नुपर्ने दायित्व प्रदेश सरकारका कर्मचारीको कर्मचारी सेवा शर्तसम्बन्धी कानुनमा उल्लेख भए बमोजिम हुनेगरी उक्त सम्झौता भएको हो ।
कर्मचारी सञ्चय कोषलाई तीनै तहका सरकारी कर्मचारीको सामाजिक सुरक्षा प्रदायक संस्थाको रुपमा विकास गर्ने बाटो खोल्नुका साथै यो साझेदारीले प्रदेश तहमा सङ्कलन हुने पुँजीले प्रदेशस्तरका राष्ट्रिय गौरवका आयोजना, जलविद्युत् र पूर्वाधार विकासमा लगानी गर्न र समग्र प्रदेशको अर्थतन्त्रमा योगदान दिने सम्भावनाको ढोका खोलेको कोषले जनाएको छ ।
कर्मचारी सञ्चय कोष र कोशी प्रदेशबीचको यो सम्झौता प्रदेश निजामती सेवा र स्थानीय सरकारी सेवाका कर्मचारीको सुरक्षित भविष्यको सुनिश्चितता हो भन्दै कोषले सामाजिक सुरक्षाको क्षेत्रमा तुलनात्मक रुपमा सञ्चयकर्ता र योगदानकर्तालाई बढी प्रतिफल तथा सामाजिक सुरक्षण सुविधा प्रदान गर्दै आइरहेको बताएको छ ।
पछिल्लो समय कोषले प्रविधिको अधिकतम प्रयोग गरी प्रभावकारी सेवा प्रवाह, सामाजिक सुरक्षा सुविधाको विस्तारका साथै सञ्चयकर्ताको दायरामा वृद्धि गर्दै लगेको जनाएको छ । रासस
-
अर्थ6 years agoसमाचारमार्फत् आफ्नो चरित्रहत्या गरिएको भन्दै कानेपोखरीका युवा व्यवसायीले गरे पत्रकार सम्मेलन
-
Banner4 years agoसाउनदेखि कुन तहका कर्मचारीको कति तलब ?
-
खेलकुद6 years agoरंगशालाको अवलोकन
-
मुख्य6 years agoशेयर बजारमा झिनो अंकको गिरावट
-
अर्थ6 years agoगोर्खा डिपाटमेन्ट स्टोर विराटचोकलाई ५० हजार जरिवाना
-
मुख्य6 years agoसुन्दरहरैंचामा चोरले बोरामा हालेर लादैं गरेको बच्चालाई आमाले खोस्न सफल
-
मुख्य6 years agoपुस १० गते खण्डग्रास सूर्यग्रहण लाग्ने भएकाले मोरङका संस्थागत विद्यालय बिदा
-
Banner6 years agoगोठगाउँमा पूर्वाञ्चल विश्वविद्यालय सर्ने, गोठगाउँमा आज साँझ दीप प्रज्वलन गरिने













You must be logged in to post a comment Login