अर्थ
नारी दिवस ब्यानर र औपचारिकतामा मात्र सीमित हुनु दुःखद हो (नारी दिवस विशेष– ६)
फागुन २५ गते अर्थात् ८ मार्चको दिन ११० औँ अन्तर्राष्ट्रिय नारी दिवस मनाइँदैछ । यस पटकको नारा ‘म समानताको उत्पादक हुँ, महिलाको अधिकार अनुभूति गर्दैछु’ भन्ने रहेको छ । नारी दिवसको अवसर पारी निष्पक्ष खबरले फागुन २५ गतेसम्म हरेक दिन विभिन्न क्षेत्रमा सङ्घर्षशील सुन्दरहरैंचाका केही नारीको अनुभव र सङ्घर्षको कथा पाठकसामु पस्कन लागेको छ ।
त्यसै क्रममा सुन्दहरैंचा नगरपालिका वडा नम्बर ७ की सफल किसान भगवती पराजुलीको सङ्घर्ष र सफलताको अंश यहाँ प्रस्तुत गरिएको छ ।
विवाह गरेको २ वर्षमै श्रीमान् गुमाएकी पराजुली एक सफल किसान बनिन् । उनको परिचय किसानमा मात्रै सीमित नभएर सफल नेतृ र सफल सहकारी अभियन्तामा समेत जोडिएको छ ।
पराजुली २०३९ सालमा भोजपुरमा जन्मिइन् । २ वर्षको उमेरमा बुबाआमाको काखमा बसेर मोरङको पथरीशनिश्चरे नगरपालिकामा उनी आइन् । पथरीबाटै एसएलसी दिएकी उनको घर परिवारमा हजुरबुबा सेना र बुबा बन कार्यालयको रेञ्जर भएकाले घरमा छोराछोरीमा विभेद थिएन । सबैलाई बराबरी शिक्षा दिनुपर्छ भन्ने मान्यता थियो त्यसकै प्रभावले उनले राम्रोसँग पढ्न पाइन् ।
२०५७ सालमा माघ २ गते उनको विवाह सुन्दरहरैंचा–७ का पदम पराजुलीसँग भयो । श्रीमान् पदम नेपाल प्रहरीका जागिरे थिए । श्रीमान् जागिरे भएकाले भगवतीले आयआर्जन, सामाजिक कार्य आदिमा सोच नपुग्दै छोरीको जन्म भयो । तर त्यो खुशीयाली साट्न नपाउँदै अर्को कहालीलाग्दो परिस्थितिको समना उनले गर्नुप¥यो । श्रीमान् पदम सधैँका लागि बिदा भए ।
२०५९ साल पुस २४ गते घटनाको समाचार आउनासाथ उनी मूर्छा परिन् । २० वर्षकै उमेरमा एकल भइन्, साथमा थिइन् ६ महिनाकी छोरी । पदमको सवारी दुर्घटनामा परी मोरङको हरंैचामा दुखद निधन भयो । त्यो दिन सम्झँदा अझै उनका आँखामा आँशु रसाउँछन् ।
तर आँशुलाई हटाएर समाजमा केही गर्नुपर्छ भनी उनको मन परिवर्तन हुन थाल्यो । श्रीमान्को कमाइमा आश्रित उनलाई छोरीको लालनपालनसँगै घरव्यवहार र आयआर्जनको बाटो खोज्नुपर्ने चुनौती देखा प¥यो ।
‘श्रीमान्को मृत्युपछि महिलामा डिप्रेसन हुने, पीडा हुने, आत्तिने, अनि आफ्नो जिन्दगी नै सकियो जस्तो लाग्ने धेरैलाई हुन्छ’, उनले भनिन्, ‘तर आफँैले आफैँलाई सहज बनाएर जानुपर्छ ।’ २०६४ सालमा संविधान सभाको चुनावमा भोट हाल्न निस्किएपछि केही व्यक्तिको उत्प्रेरणालाई लिएर उनी अघि बढ्दै आइन् ।
राजनीतिक र सामाजिक चेतनाको विकास भयो । गाउँ विकास कार्यक्रम शुरु भयो र एउटा समूह निर्माण भयो । समूहमा पैसा जम्मा हुन थाल्यो । २०६९ सालमा मोरङको तत्कालीन सुन्दरपुर गाविसमा हेफर इन्टरनेशनलको कार्यक्रम आयो । त्यो समूहमा २१ जना पिछडिएका महिला भएको समूहको लिडर भएर अघि गइन् । खोलामा काम गर्ने महिलालाई लिएर उनी तालीममा गएकी थिइन् । ४ दिनको सो तालीमबाट ल्याप्चे लगाउने १५ जना महिलालाई लेख्न सिकाइन् । त्यो ल्याप्चे त्यसपछि फालिदिएको उनले स्मरण गरिन् ।
२०७० सालमा समूह बनाएर ६ ओटा बाख्राबाट बाख्रापालन शुरु गरिन् । त्यसको दर्ता २०७१ सालमा हुँदा २५ ओटा बाख्रा थिए । अहिले ४० ओटा बाख्रा छन् । शुरुका दिनमा १ लाख रुपैयाँसम्म वार्षिक आम्दानी गरेको उनले बताइन् ।
सफल कार्य गरेबापत उनले जीटीए अवार्ड पाइन् । त्यसपछि २ बिघा जग्गा भाडामा लिएर केरा खेती गरिन् । वार्षिक ८ लाख रुपैयाँ उनी केरा खेतीबाट कमाउँछिन् ।
पछि सबै समूहलाई हेफरले सहकारीको अवधारणामा लग्यो । सुरक्षा समाजिक उद्यमी सहकारी बनाएर महिलालाई आर्थिक आयआर्जनमा माथि लैजान उनी सफल भइन् ।
उनले २०७४ सालको स्थानीय तहको निर्वाचनमा सुन्दरहरैंचाको वडा नम्बर ७ मा सदस्य पदमा उम्मेद्वारी दिए पनि पराजित भइन् । उद्यमीले व्यापारभन्दा कृषि क्षेत्रलाई नै अगाडि बढाउनुपर्ने उनको धारणा छ । २ हजार ७ सय महिला सदस्य भएको सुरक्षा महिला उद्यमी सहकारी संस्थाको उनी सचिवको रुपमा पनि कार्यरत छिन् ।

अहिले बोयर, जमुनापारी र लोकल बाख्रा पालन गरी वार्षिक २ लाख आम्दानी गर्ने उनी पछिल्लो समय कृषिबीमाले किसानलाई धेरै राहत दिएको बताउँछिन् । सरकारी अनुदान पाउन किसानले झण्झटिलो प्रक्रिया पूरा गर्नुपर्ने उनको अनुभव छ ।
किसान दिदीबहिनीलाई उनी आत्मनिर्भर हुने सल्लाह दिन्छिन् । आफू को हो भनेर चिन्नुपर्ने बताउँदै आफू जङ्गल छेउमा बस्ने हुनाले बाख्रा पालेको बताउँदै चोकमा बस्ने महिलाले बाख्रा पाल्नुभन्दा पनि त्यहाँ के गर्दा उपयुक्त हुन्छ त्यस्तै काम वा व्यवसाय गर्नुपर्ने बताइन् ।
पहिले आफूले टेक्ने धरातल बुझ्नुपर्ने उनको सुझाव छ । सामाजिक क्षेत्रमा लाग्न पैसा पनि आवश्यक हुने हुनाले आत्मनिर्भर हुन अपरिहार्य रहेको उनको बुझाइ छ । सधैँ कामलाई विभाजन गरेर समय निर्धारण गरेर अघि बढ्नुपर्छ भन्ने उनले बुझेकी छिन् ।
नारी दिवस ब्यानर र औपचारिकतामा मात्र सीमित हुनु दुःखद भएको उनको भनाइ छ ।
सम्बन्धित थप समाचार
अध्यात्ममार्फत् नेतृत्व र क्षमताको विकास गराउँदै (नारी दिवसः विशेष १)
केही गर्छु भनेर आफैँ अगाडि नआएसम्म परिवर्तन असम्भव छ (नारी दिवस विशेष– २)
यसरी मिल्यो शिक्षाप्रति ऊर्जा (नारी दिवस विशेष-३)
६८ वर्षको उमेरमा पनि स्वास्थ्य चेतना फैलाइरहेकी ‘शोभा दिदी’ (नारी दिवस विशेष–४)
बुबाको हौसला र साथीको प्रेरणाले अघि बढेकी नृत्यकार नीलम (नारी दिवस विशेष–५ )
Facebook Comment
Banner
सुनचाँदीको मूल्य घट्यो
नेपाल सुनचाँदी व्यवसायी महासंघका अनुसार आज सुन प्रतितोला दुई लाख ८२ हजार १०० रुपैयाँमा कारोबार भइरहेको छ। बिहीबार सुन प्रतितोला दुई लाख ८५ हजार २०० रुपैयाँमा कारोबार भएको थियो।
त्यस्तै, आज चाँदी प्रतितोला चार हजार २०० रुपैयाँमा कारोबार भइरहेको छ। बिहीबार चाँदी प्रतितोला चार हजार ३२५ रुपैयाँमा कारोबार भएको थियो।
Banner
राज्यबाट एक रुपैयाँ पनि तलबभत्ता नलिएका पूर्व सांसद सुनिल शर्मा, जसले सेवा मात्रै गरे
राज्यबाट एक रुपैयाँ पनि तलबभत्ता नलिएका पूर्व सांसद सुनिल शर्मा, जसले सेवा मात्रै गरे
आज देशको राजनीतिक बहस भ्रष्टाचार, शक्ति संघर्ष र सत्ताकेन्द्रित प्रतिस्पर्धामा अड्किएको छ । अख्तियार दुरुपयोग अनुसन्धान आयोगका अनुसन्धान, अदालतका बहस र संसदभित्रका आरोप–प्रत्यारोपबीच नागरिक विश्वास क्रमशः कमजोर बन्दै गएको छ । यस्तो समयमा एउटा सामान्य देखिने तर अर्थपूर्ण कागजातले फरक प्रश्न उठाएको छः राजनीति सेवा हो कि सुविधा ?
संघीय संसद् सचिवालयको आर्थिक प्रशासन शाखाले २०८३ असार ४ गते जारी गरेको पत्रमा उल्लेख भएअनुसार २०७९ सालको प्रतिनिधिसभा निर्वाचनमा मोरङ क्षेत्र नम्बर ३ बाट निर्वाचित नेपाली कांग्रेसका नेता तथा पूर्वसांसद सुनिलकुमार शर्माले आफ्नो कार्यकालभर संसद् सचिवालयबाट उपलब्ध हुने कुनै पनि प्रकारको तलब, भत्ता तथा सुविधा ग्रहण गरेनन् । उनले आफ्नो कार्यकालभर राज्यबाट एक रुपैयाँ तलबभत्ता समेत नलिई अनवरत जनताको पक्षमा काम गरे ।
राजनीतिलाई धेरैले अवसर, पहुँच र सुविधा प्राप्त गर्ने माध्यमका रूपमा हेर्ने परिप्रेक्ष्यमा राज्यले दिने सेवा–सुविधा अस्वीकार गर्नु आफैँमा दुर्लभ अभ्यास हो । अझ सांसद पदमा रहँदा तलबभत्ता नलिनु नेपाली राजनीतिक इतिहासमै विरलै देखिने उदाहरणमध्ये एक मानिन्छ ।
शर्मा संसदभित्र सक्रिय सांसदका रूपमा परिचित थिए । स्वास्थ्य सेवा, स्वास्थ्य बीमा विस्तार, मेडिकल शिक्षामा पहुँच र नागरिकको आधारभूत स्वास्थ्य अधिकारका विषयमा उनले निरन्तर आवाज उठाएका थिए । उनका अभिव्यक्तिहरू प्रायः जनसरोकारका मुद्दामा केन्द्रित हुने गर्थे ।
राजनीतिक भूमिकासँगै उनी स्वास्थ्य क्षेत्रमार्फत सामाजिक सेवामा पनि संलग्न छन् । काठमाडौँ मेडिकल कलेज शिक्षण अस्पतालसँग आबद्ध शर्माले आर्थिक अभावका कारण उपचार नपाउने बिरामीलाई सहयोग गर्ने गतिविधिहरू गर्दै आएको चर्चा हुने गर्छ ।
मिर्गौला प्रत्यारोपणदेखि आकस्मिक उपचारसम्म, आर्थिक संकटमा परेका बिरामीहरूलाई सहयोग गरेको उदाहरणहरू सार्वजनिक रूपमा उल्लेख गरिन्छ । शर्मा अहिले पनि हजारौँ गरिब, असहाय र विपन्न नागरिकका लागि आशाको केन्द्र बनिरहेका छन् । मिर्गौला प्रत्यारोपण गर्न नसकेर मृत्यु पर्खिरहेका बिरामीलाई जीवन दिने कामदेखि आर्थिक अभावमा उपचार गराउन नसक्ने परिवारसम्म पुगेर सहयोग गर्ने उनको अभियान आज पनि निरन्तर छ ।
शर्माको राजनीतिक शैली चुनाव जितेपछि मात्र होइन, पद बाहिर हुँदा पनि निरन्तर सक्रिय देखिन्छ । पद, शक्ति र सुरक्षाको घेराबन्दी बाहिर पनि जनसरोकारका काममा सक्रिय रहनु उनको राजनीतिक अभ्यासको विशेषता मानिन्छ ।
आजको राजनीतिक वातावरणमा संसद् र सरकारका समाचार प्रायः विवाद, आरोप र शक्ति संघर्षमा केन्द्रित हुने गर्छन् । यस्तो पृष्ठभूमिमा संघीय संसद् सचिवालयको उक्त पत्रले प्रश्न उठाएको छ– राजनीति अन्ततः जनताको सेवा हो कि व्यक्तिगत अवसरको व्यवस्थापन ? यो प्रश्नको जवाफ भने पूर्व सांसद शर्माले जनताको सेवा गरेर दिएका छन् ।
शर्माको राजनीतिक शैलीलाई धेरैले राजनीतिक इमानदारी र सेवाभावको संकेतका रूपमा हेर्छन् । उसो त, यसलाई व्यक्तिगत अभ्यासका रूपमा मात्र व्याख्या पनि गर्ने गरिन्छ । तर पद र शक्तिको दुरुपयोग नगरी जनताको सेवामा खटिने शर्माले आफ्नो कार्यकालभरि संसदीय गतिविधि मात्रै नभएर जनताको सेवालाई प्राथमिकतामा राखे ।
तर जे भए पनि एउटा तथ्य भने स्पष्ट छ, राजनीतिमा असामान्य अभ्यासहरूले नै सामान्य बहसलाई पुनर्जीवित गर्ने गर्छन् । राजनीतिमा नाम पदका कारण होइन, व्यवहारका कारण स्मरणीय बन्ने गर्छ भन्ने तर्कलाई शर्माको अभ्यासले थप एउटा उदाहरण दिएको छ ।
शर्माको यो अभ्यास प्रशंसाको विषय मात्र होइन, बहसको विषय पनि हो । सार्वजनिक पदमा रहेर सेवा–सुविधा नलिनु नै आदर्श राजनीतिक चरित्र त हो नै यससँगै प्रणालीभित्र सुधार आवश्यकता पनि उत्तिकै जरुरी छ । राजनीति व्यक्तिगत त्यागमा भर पर्नु उपयुक्त भए पनि संस्थागत पारदर्शिता र जबाफदेहिता नै मुख्य कुरा हो ।
Banner
आज बजेट पारित गरिँदै,
प्रतिनिधिसभा बैठकले आज आर्थिक वर्ष २०८३–०८४ को बजेट पारित गर्दैछ ।
त्यसअघि सम्बन्धित मन्त्रीहरूले सम्बन्धित मन्त्रालयमाथि सांसदहरूले उठाएका प्रश्नको जवाफ दिँदैछन् । प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रिपरिषद्को कार्यालय र रक्षा मन्त्रालयसँग सम्बन्धित प्रश्नहरूको जवाफ प्रधानमन्त्रीले दिने कार्यसूची रहेको संघीय संसद सचिवालयले जनाएको छ ।
यस्तै शिक्षा तथा खेलकुद मन्त्रालय, विज्ञान, प्रविधि तथा नवप्रवर्तन मन्त्रालय, कानुन, न्याय तथा संसदीय मामिला मन्त्रालय, पूर्वाधार विकास मन्त्रालय, गृह मन्त्रालय, ऊर्जा, जलस्रोत तथा सिँचाइ मन्त्रालय, परराष्ट्र मन्त्रालय, अर्थ मन्त्रालय र रक्षा मन्त्रालयका बजेट शीर्षकमाथि सांसदहरूले उठाएको प्रश्नमा सम्बन्धित मन्त्रीले जबाफ दिने कार्यसूची छ ।
सामान्यतया: विधेयकमाथि हुने छलफलमा सम्बन्धित मन्त्रीले जवाफ दिनुपर्ने प्रतिनिधिसभा नियमावलीको व्यवस्था छ । हिजोदेखि विनियोजन विधेयक, २०८३ माथि विभिन्न मन्त्रालयका शीर्षकहरूमा केन्द्रित भई उठेका प्रश्नहरूमा सम्बन्धित मन्त्रीहरूले जवाफ दिइरहेका छन् ।
यसरी जवाफ दिने क्रम समाप्त भएपछि अर्थमन्त्रीले बजेट पारित गर्ने प्रस्ताव प्रस्तुत गर्नेछन् । बजेट पारित भएपछि बजेटसँगै सम्बन्धित आर्थिक विधेयक, राष्ट्र ऋण उठाउने विधेयक लगायतका विधेयक माथि छलफल हुनेछ ।
-
अर्थ7 years agoसमाचारमार्फत् आफ्नो चरित्रहत्या गरिएको भन्दै कानेपोखरीका युवा व्यवसायीले गरे पत्रकार सम्मेलन
-
Banner4 years agoसाउनदेखि कुन तहका कर्मचारीको कति तलब ?
-
खेलकुद7 years agoरंगशालाको अवलोकन
-
मुख्य7 years agoशेयर बजारमा झिनो अंकको गिरावट
-
अर्थ6 years agoगोर्खा डिपाटमेन्ट स्टोर विराटचोकलाई ५० हजार जरिवाना
-
मुख्य7 years agoसुन्दरहरैंचामा चोरले बोरामा हालेर लादैं गरेको बच्चालाई आमाले खोस्न सफल
-
मुख्य7 years agoपुस १० गते खण्डग्रास सूर्यग्रहण लाग्ने भएकाले मोरङका संस्थागत विद्यालय बिदा
-
Banner6 years agoगोठगाउँमा पूर्वाञ्चल विश्वविद्यालय सर्ने, गोठगाउँमा आज साँझ दीप प्रज्वलन गरिने
















You must be logged in to post a comment Login